Zašto duh mesta?

Jedva da bi se u celoj Srbiji našlo slavnije i u narodu cenjenije mesto od onoga što već beleži deveti vek postojanja, od kako je ispod Radočela, a iznad reke Studenice, podignuta slavna zadužbina Nemanjića, sa Bogorodičinom i Kraljevom crkvom i malenom Nikoljačom, dominantnim zvonikom i konakom, u jednom od najlepših prirodnih ambijenata, nekada zabačenim lovištima sa
divljim zverinjem, a sada prostorom neodoljive svežine
i podsticajnosti, ukrštaja nepatvorenih, prirodnih lepote
i duhovne sabranosti.

Slikari rade na terasi konaka manastira Studenica.

Iako je na tom mestu, po bližoj i poznatoj tradiciji, već preko tri decenije održavano više umetničkih kolonija, naročito u organizaciji turističkih ustanova grada Kraljeva, ovaj novi projekat g. Čvorovića zamišljen je kao početni, simbolički, sa namerom da takve seanse umetničkih druženja i okupljanja obiđu sva značajnija mesta u Srbiji, odnosno ona gde su tradicija i priroda, i duhovna
i svetovna obeležja došla do saglasja izuzetnog nivoa.

Grupni snimak radnika "Dućana" i umetnika.

Na poukama ogromnog broja kolonija, onih koje
već beleže četvrtu i petu generaciju, izvornih, kao što su bila čuvena slikarska bratstva s kraja pretprošlog
i s početka prošlog veka, do onih zvaničnih, pod pokroviteljstvom opština i državnih institucija, i najzad, sasvim slobodnih, na osnovi privatne inicijative,
za početak je formirana osnova i ove umetničke radionice, tako da je u strukturi učesnika uključen znatan broj istinskih veterana, onih koji su kao mladi umetnici bili učesnici malobrojnih kolonija osnovanih pre skoro pola veka, naročito u prostorima Vojvodine, od kojih valja pomenuti renomirana imena kao što su
Olivera Grbić, umetnica koja po širini koncepcije i slikarskim kvalitetima ide u red najboljih pejzažista poetskog
realizma koje imamo, Desa Kerečki, sa svojim
minucioznim, istančanim i bajkovitim svetlim vizijama,
Aleksandar Luković, majstor figuralne ironije i groteske, autor beskonačne serije prizora i pogleda na svet kao klovnovske predstave, Zatim, jednog od najinventivnijih umetnika naše savremenene umetnosti, Branka Miljuša, slikara, crtača, grafičara, koji je svetu simbola i znaka ugradio najraskošniju plastičku i estetičku supstancu,
kao i Slavoljub Čvorović, inventivni grafičar i slikar prefinjene senzibilnosti, ili pak vizionar novih figuracija
i snažnih simboličkih turbulencija i post-modernih zgušnjavanja, Mario Điković, ili pak, izuzetan realista
novog talasa, svetska ličnost i poetesa Ljubica Mrkalj, inventivna i darovita Jasna Nikolić, sa zgusnutim
crtačkim i plastičkim, maštovitim aglomeracijama, sve
do reprezenta najmlađih generacija, kao što su
Tatjana Tomić i Marko Antonović. Kolekciju i raspone
ovako zamišljene radionice, svakako upotpunjuju
veoma osećajni, koloristički ubedljivi umetnici, kao što su Ana Marija Dragojević, Stanislava Puzigaća
i Beba Suvajdžić, što na najbolji način ilustruje nepredviđene ishode direktne ili pak indirektne povode inspiracije ovako izuzetnim "duhom mesta".

Dušan Đokić